Iedereen is gefascineerd door beeld. We consumeren er dagelijks grote hoeveelheden van. Iedere dag maken we met z’n allen zo’n 88.000.000 foto’s. Ooit was dat anders. Nog geen 165 jaar geleden werden de eerst foto’s gemaakt via een procedé dat Daguerrotype heet. Een langzaam en giftig proces waarbij iemand ± 6 minuten stil moest zitten.

Het werd interessanter toen rond 1850 de Collodion fotografie ontstond, ook wel wetplate genoemd. Doordat wetplate 100x sneller was dan Daguerrotype, werd het interessanter om mensen te fotograferen en dan vooral portretten. Collodion fotografie is een fascinerend en delicaat proces waarbij chemie een centrale rol speelt.

Hieronder staat het proces in 7 stappen uitgelegd.

Voor een uitgebreidere uitleg en meer over de geschiedenis van collodion fotografie klik hier.

Het proces in 7 stappen

  1. Een collodionoplossing (een mengsel van ether en voorbewerkt katoen) wordt op een schone aluminium- of glasplaat gegoten.
  2. Vervolgens gaat de plaat in een bad met zilver. De zilverdeeltjes hechten zich aan de collodion en de plaat is nu lichtgevoelig.
  3. In de doka wordt de met zilver verrijkte plaat in de plaathouder gedaan.
  4. De plaathouder wordt op de camera geschoven en de foto wordt genomen.
  5. Terug in de doka wordt de foto ontwikkeld tot negatief.
  6. Door deze te fixeren verschijnt het beeld in positieve vorm. Het proces is camera obscura, dus het uiteindelijke beeld is in spiegelbeeld.
  7. Oorspronkelijk werd de plaat afgelakt met een mengsel van boomhars en spijsolie (Sandarac), maar ik gebruik een synthetische lak vanwege het hogere contrast van de foto. Mits goed behandeld gaat de foto generaties lang mee.

Hieronder een video over het werkproces: